نماز اول وقت حضور بر سر قرار با معشوق است. زيرا قراري که معشوق براي عاشق مي گذارد، در هنگامه نماز اول وقت مي باشد . لذا انسان نمازگذار بايد براي حاضر شدن بر سر قرار، خود را آماده کند و آن آماده بودن جهت تکبيره الاحرام در اول وقت مي باشد .
نماز خواندن بهره بردن است و نماز اول وقت خواندن بهره ويژه بردن .
زيرا زمان اول وقت براي نماز داراي مغناطيسي است که انسان را در فضاي معنوي قرار مي دهد . زمان اول وقت براي نماز درياي کرامت است که هر کس در آن غوطه ور شود اهل کرامت مي شود .
بطوري که يکي از عرفا مي گويد: بر نماز اول وقت اصرار و مداومت کنيد، اگر اهل کرامت نشديد مرا لعن کنيد .
يکي ديگر از عرفا به شاگردانش مي گويد: بجاي پرداختن به اين همه مستحبات و نوافل، سعي کنيد نماز را اول وقتش بخوانيد، که هر چه مي خواهيد در نماز اول وقت است . شما اصل را رها کرده ايد و به فروعات چسبيده ايد .
منتهي اين را هم بدانيد که نماز اول وقت خيلي سخت است . چون اراده مي خواهد . روحيه ماجرا جويي در برابر نفس اماره راحت طلب، مي خواهد . رها کردن رختخواب در صبح و رها کردن کار در ظهر و شب مي خواهد . و اينها همه هزينه کردن عاشق در مسير عشق مي باشد .
در زمان اول وقت براي نماز درهاي رحمت خداوند به روي بندگان باز مي شود و هر کس در آن زمان بيدار و در عرصه راز و نياز رو به قبله و در نماز باشد و از خدا طلب کند، قافيه زندگي را برده است . به ويژه هنگام نماز صبح که از با فضيلت ترين اوقات، طلايي ترين فرصت و با بهره ترين زمان حضور در محضر دوست مي باشد .
عرفا مي گويند: وقتي عاشق در حوزه عشق بازي اصرار داشته باشد و مرتب بر در خانه معشوق بکوبد و به جاي خسته عشق شدن، کشته عشق شود و معشوق پافشاري او را در عشق بازي ببيند، در اينجا انقلابي صورت مي گيرد و معشوق خود، عاشق مي شود و وضعيتي پيش مي آيد که خدا مي شود عاشق و بنده مي شود معشوق .
برچسب:
نویسنده: حدیث مرادیان